Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
26 / 1 / 2021

Εδώ και κάποιο καιρό – από τις αρχές του χρόνου τουλάχιστον – παρατηρούσα ότι κάτι δεν πάει καθόλου καλά με τον ΕΦΚΑ. Κατά πρώτον, αυξήθηκε για άγνωστο λόγο. Αλλά το πιο τραγικό είναι πως νομίζεις ότι κάποιοι παίζουν με τον πολίτη ένα mind game με τις προθεσμίες πληρωμής. Στην αρχή, αν πλήρωνες εμπρόθεσμα, πλήρωνες πιο λίγο – αλλά ήταν εξωφρενικά δύσκολο να πληρώσεις εμπρόθεσμα γιατί τα ειδοποιητήρια έβγαιναν σε φαινομενικά ακανόνιστους, τυχαίους χρόνους και πάντα λίγες μέρες πριν από τις προθεσμίες! Μετά, το έκαναν ακόμα χειρότερο: Τώρα, αν δεν πληρώσεις εμπρόθεσμα, έχεις πρόστιμο – δηλαδή, πληρώνεις κι άλλα λεφτά – αλλά τα ειδοποιητήρια εξακολουθούν να βγαίνουν σε φαινομενικά τυχαίους, ακανόνιστους χρόνους!

Ένα δεν πρόλαβα να το πληρώσω πριν από την προθεσμία, και έστειλα email στον ΕΦΚΑ ρωτώντας αν θα ήταν να δυνατόν να μου στέλνεται, αυτόματα, ένα ειδοποιητικό email κάθε φορά που βγαίνει το καινούργιο ειδοποιητήριο, ώστε να μπορώ να πληρώσω εμπρόθεσμα. Μου απάντησαν ότι δεν υπάρχει αυτή η δυνατότητα. (Και δεν κατακρίνω εδώ τους υπαλλήλους του ΕΦΚΑ – καταλαβαίνω ότι οι άνθρωποι κάνουν απλά τη δουλειά τους – κατακρίνω την πολιτική που έχει ακολουθηθεί σχετικά με τον ΕΦΚΑ.)

Είπα, λοιπόν, για το επόμενο ειδοποιητήριο ότι θα στήσω καρτέρι. Πήγαινα μέρα παρά μέρα, έκανα login στο site τους, και παρακολουθούσα, να δω πότε θα το βγάλουν. Τελικά το έβγαλαν, και ορίστε τι γράφει το ηλεκτρονικό έντυπο (κάποιες πληροφορίες τις έχω θολώσει για προφανείς λόγους):

Το ειδοποιητήριο βγήκε στις 25/1/2021 και η προθεσμία είναι στις 29/1/2021. Δηλαδή, έχεις μόλις 4 μέρες στη διάθεσή σου για να πληρώσεις εμπρόθεσμα! Εντάξει, βρε παιδιά, μη δίνετε τόσο χρόνο στον πολίτη· άλλη φορά να το βγάζετε την παραμονή: ή μέσα σε 12 ώρες, καλύτερα...

Τουτέστιν, αν τύχει να μη δεις ότι βγήκε το ειδοποιητήριο μέσα σε αυτές τις 4 ημέρες, πληρώνεις πρόστιμο.

Νομίζει η Κυβέρνηση ότι όλοι οι πολίτες είναι υποχρεωμένοι να στήνουν καρτέρι στο site του ΕΦΚΑ για να δουν πότε θα βγει το επόμενο ειδοποιητήριο; Είναι αυτό λογικό;

Ποιοι μας διοικούν, τελικά; Είναι με τα καλά τους οι άνθρωποι;

Και επειδή άργησα 2-3 μέρες να πληρώσω τον προηγούμενο ΕΦΚΑ που είχε έρθει, πληρώνω τώρα πρόστιμο 1,47 ευρώ.

Εντάξει, δεν είναι κανένα τραγικό ποσό. Αλλά γιατί να το πληρώσω χωρίς λόγο; Δεν είχα καμιά πρόθεση να μην πληρώσω εμπρόθεσμα. Με ανάγκασαν να μην πληρώσω εμπρόθεσμα. Ή, μάλλον, σωστότερα: με κορόιδεψαν ώστε να μην πληρώσω εμπρόθεσμα.

Η όλη κατάσταση είναι σαν mind game εναντίον του πολίτη.

Και δεν είναι το μοναδικό mind game που παίζεται τον τελευταίο καιρό. Δες το ακόμα πιο τρομαχτικό και γιγάντιο mind game που ακούει στο όνομα «πανδημία Covid-19».

 

 

Επίσης . . .

Η Ψυχεδελική Παράδοση στη Φανταστική Λογοτεχνία


Πριν από κάποιο καιρό, είχα γράφει ότι η φανταστική λογοτεχνία είναι αρκετά βασισμένη στη ρομαντική παράδοση. Αλλά, φυσικά, δεν είναι βασισμένη μόνο σ’αυτήν. Είναι εξίσου βασισμένη και στην ψυχεδελική παράδοση.

Όταν πολύς κόσμος ακούει για «ψυχεδελική παράδοση», συνήθως σκέφτεται δύο πράγματα – ή, ίσως, τρία. Το πρώτο είναι το ψυχεδελικό ρεύμα του ’60, με τους χίπηδες, τη ροκ μουσική, και όλα τα σχετικά. Το δεύτερο είναι τα ναρκωτικά – γενικά κι αόριστα – όπως έχει καταντήσει να ονομάζονται συλλήβδην όλες οι ψυχοτρόπες ουσίες. Αυτοί που σκέφτονται το πρώτο είθισται να το σκέφτονται με κάπως καλό τρόπο. Αυτοί που σκέφτονται το δεύτερο είθισται να το σκέφτονται ως κάτι το κακό. Τίποτα από τα δύο δεν είναι αλήθεια, ακριβώς· και τα δύο βασίζονται σε προκαταλήψεις.

Το τρίτο που μπορεί να σκέφτονται κάποιοι (πιο «ψαγμένοι») είναι η παράδοση του σαμανισμού, που ναι μεν υπάρχει και στα βιβλία του Καστανέντα αλλά είναι, ουσιαστικά, πολύ αρχαία παράδοση. Υπήρχε ακόμα και στην αρχαία Ελλάδα, φυσικά. (Τι νομίζετε ότι έκαναν στο Μαντείο των Δελφών; Έπαιζαν τάβλι;)

Η φανταστική λογοτεχνία, όσον αφορά την ψυχεδελική παράδοση, δεν βασίζεται σε κάτι συγκεκριμένο από αυτά. Βασίζεται σε όλα συγχρόνως, και σε ακόμα περισσότερα, αν το παρατηρήσεις λίγο στο βάθος – αλλά, δυστυχώς, οι πιο πολλοί δεν το παρατηρούν. Αυτό είναι ένα στοιχείο της φανταστικής λογοτεχνίας που, αν και πολύ βασικό, συχνά παραβλέπεται, ή περνά παράπλευρα χωρίς ιδιαίτερο σχολιασμό.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Νοεμβρίου (4/11)


RIP Patrick Stewart (X-Men, Star Trek, & άλλα) — RævJäger (μουσική: dungeon synth, ατμοσφαιρική, μελωδική) — Syd Mead (φουτουριστικοί πίνακες ) — Marigold Santos (σουρεαλιστική, ψυχεδελική τέχνη) — Οι αντιδράσεις στη διακοπή του AO3 — Συμπαντικός Τρόμος (Cosmic Horror) — Ταινίες με μάγισσες — Βαμπίρ του διαστήματος — MAME32 Plus! Plus! (παλιά, κλασικά Arcade) — Ζωγραφική φαντασίας στο heavy metal — Salvator Rosa (τέχνη) — Gray Morrow (κι άλλη τέχνη) — A. E. Van Vogt (σε κόμιξ) — Real-ESRGAN-ncnn-vulkan (μηχανή τεχνητής νοημοσύνης για μεγέθυνση εικόνων) — Πολλά ακόμα καταφτάνουν στο LinX

 

Περί Γραφής: Τελεία και ΟΧΙ Παύλα, Ξανά


Αυτό το άρθρο είναι συνέχεια του προηγούμενου: Τελεία και ΟΧΙ Παύλα. Εν μέρει, μου έδωσε έμπνευση να το γράψω κάποιος που ανέφερε κάτι σε ένα από τα σόσιαλ μύδια. Και λέω εν μέρει γιατί δεν χρειάζομαι ποτέ και πολλή έμπνευση για να γράψω για τη στίξη. Έχω μια σχέση αγάπης-μίσους μαζί της. Ξεκίνησα να γράφω ως τελείως άσχετος με τη στίξη, μην έχοντας ιδέα ποια θα μπορούσε ποτέ να ήταν η χρήση της άνω τελείας: ίσως ακόμα και του κόμματος. Έφτασα σε σημείο να νομίζω ότι έβαζα σωστά τη στίξη, αλλά απλά το νόμιζα μόνο. Και κατέληξα να συμπεράνω πόσο ανόητος είσαι όταν νομίζεις ότι «ξέρεις» τη χρήση της στίξης, και πόσο υποκειμενική μπορεί να είναι η στίξη. Αλλά όχι και στα πάντα. Υπάρχουν κι ορισμένα σταθερά πράγματα. Και υπάρχει και μια κάποια... αισθητική. Ναι, αισθητική.

Έτσι, γράφουμε τώρα συνέχεια του προηγούμενου άρθρου γιατί, πολύ απλά, το θεωρώ ενδιαφέρον να γράψω συνέχεια. Και έχει νόημα. Ακολουθήστε με...

Σχετικά με την παύλα μπορεί να υπάρξει ένα ερώτημα: Γιατί να μην κολλά επάνω στις λέξεις; Να, για παράδειγμα, δες τι γίνεται με όλα τα άλλα σημεία στίξης: κολλάνε επάνω στις λέξεις. Η παύλα γιατί να μην κολλά; Στο πηγάδι κατούρησε;

Το θέμα είναι το εξής: όλα τα άλλα σημεία στίξης (εκτός, ίσως, από το θαυμαστικό) είναι αρκετά παλιά. Η παύλα – εκτός αν κάνω τρομερό λάθος – είναι πιο πρόσφατη. Δεν υπήρχε παλιά. Και, παρότι ουσιαστικά συντακτικό σημείο στίξης (όχι σχολιαστικό, όπως το θαυμαστικό), είναι κάπως ιδιαίτερο, και έχει κατά καιρούς χρησιμοποιηθεί με διάφορους τρόπους. Ακόμα και σαν να ήταν σχολιαστικό!

Η παύλα, σε κάποια κείμενα, μπορεί να βρεθεί να αντικαθιστά μέχρι και την τελεία, ή μπορεί να μπαίνει και μαζί με την τελεία. Ή όπου αλλού μπορείς να διανοηθείς. Πολλοί πιστεύουν, δε, ότι χρησιμοποιείται απλώς για να τονίσει την επόμενη λέξη, ή φράση: ή τη λέξη, ή φράση, που κλείνεται ανάμεσα στις παύλες.

Επικρατεί μια σύγχυση.

Αλλά, στην πραγματικότητα, σύγχυση δεν υφίσταται. Είναι συντακτικό σημείο στίξης, ουσιαστικά, όχι σχολιαστικό.

Όλα τα άλλα σημεία στίξης κολλάνε επάνω στις λέξεις, ναι. Αλλά κολλάνε ανεξαιρέτως (πλην της παρένθεσης) στο τέλος της λέξης, ποτέ στην αρχή. Κόμμα, τελεία, άνω τελεία, ερωτηματικό, θαυμαστικό... τα έχετε δει ποτέ στην αρχή; Πάντα στο τέλος κολλάνε.

Και ρωτάω τώρα: Η παύλα πού κολλάει; Στην αρχή, ή στο τέλος;

[Συνέχισε να διαβάζεις]